Vier schapen gedood: wat betekent dit voor wandelaars in de veluwe?
Een schapenhouderij in Wilp is zaterdagnacht opnieuw getroffen door een wolfaanval, waarbij vier schapen zijn gedood. Het is de derde keer in korte tijd dat het bedrijf van Erika Rietema en Frank Dijkhof wordt geraakt.
Voor wie de Veluwse bossen verkent, is de terugkeer van de wolf een bijzonder moment. Als natuurfotograaf snap ik de fascinatie: het is een apex-predator die we decennia misten in ons landschap. Maar dit verhaal laat zien dat ecologisch herstel ook een andere kant heeft.
De impact is groot. Tijdens Pasen verloren Rietema en Dijkhof al vijf drachtige schapen, nu zijn er opnieuw vier schapen gedood. Volgens Vee & Gewas gaat het mogelijk om een zwervende wolf die vanuit Klarenbeek richting Terwolde trekt.
Het bedrijf heeft ongeveer 1.000 schapen verdeeld over tien weidepercelen. Dat maakt effectieve bescherming met 1,80 meter hoge rasters praktisch onhaalbaar. De kinderen van het gezin zijn bang—begrijpelijk als je bedenkt dat dit bij nacht gebeurt, dichtbij huis.
Wat betekent dit voor jou als wandelaar? Als je in de omgeving van Wilp, Klarenbeek of Terwolde loopt, ben je in wolfgebied. Dat is ecologisch gezien geweldig nieuws, maar vraagt ook om bewustzijn. Houd honden aangelijnd, blijf op afstand als je (tegen alle verwachting in) een wolf spot, en rapporteer waarnemingen via BIJ12.
De discussie over wolven gaat niet alleen over wilde natuur, maar ook over wie er gebruik van maakt. Extensieve begrazing—precies wat deze schapenhouderij doet—is belangrijk voor biodiversiteit. Het is een spanningsveld waar geen eenvoudige oplossing voor bestaat.
De wolf is terug in Nederland en blijft hier. Voor natuurliefhebbers betekent dat: ogen open, camera klaar, maar ook oog voor de mensen die het land beheren.
